Autofluorescencja dna oka FAF

Autofluorescencja dna oka – to obecnie najnowocześniejsza metoda badania
siatkówki, polegająca na obserwacji zmian, które zachodzą na jednej z warstw siatkówki
– nabłonku barwnikowym (RPE).

Fluorescencja pochodzi głównie z lipofuscyny, która stanowi pigment oka i produkt
uboczny metabolizmu wewnątrzkomórkowego w fotoreceptorach i RPE.

Dzięki zdolności lipofuscyny do fluorescencji (pochłania świata o jednej długości fali
oraz emituje światło o innej długości fali), możliwy jest jej pomiar, który daje diagnoście
informację o stanie metabolicznym siatkówki.

Autofluorescencja umożliwia wykrycie i zarejestrowanie złogów tzw. lipofuscyny,
która jest naturalnie występującym wewnątrzkomórkowym markerem metabolizmu
w komórkach nabłonka barwnikowego siatkówki. Analiza lipofuscyny daje ważne
informacje dotyczące stanu siatkówki.

Autofluorescencja dna oka jest badaniem nieinwazyjnym, nie wymaga podania środków kontrastowych.

Dzięki fotografii FAF udaje nam się odkrywać zmiany w obrębie siatkówki,
których zaobserwowanie było dotychczas niemożliwe.

Wskazanie do wykonania badania FAF:

• zmiany degeneracyjne w siatkówce – wrodzone lub nabyte,
• AMD – zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem, a zwłaszcza w stadium
  wczesnym (druzy w plamce żółtej),
• druzy tarczy nerwu wzrokowego,
• torbielowaty obrzęk plamki (CME),
• idiopatyczna teleangiektazja w plamce,
• zapalenie błony naczyniowej siatkówki,
• CRS – centralna surowicza retinopatia,
• otwory plamki,
• guzy wewnątrzgałkowe.